Jelco en Brent

Ik ben Lotje en ik woon in Machelen, Oost Vlaanderen in België. Ik heb 2 zoontjes Jelco en Brent.

Brent werd op 1 augustus 2003 geboren na een zwangerschapsduur van 35 weken en 1 dag. Hij had een mooi gewicht en was gelukkig gezond. Het was een rustige baby in het ziekenhuis. Toen we thuis kwamen genoten we lekker. Algauw werd hij echter onrustig. Door het verleden van ons oudste zoontje - die een reflux had - maakten we er ons zorgen over dat ons kleintje dit misschien ook had. We moesten maar medicatie gaan proberen, maar dat hielp geen steek. Toen hij 4 weken oud was werd Brent opgenomen in het ziekenhuis, omdat ik hem niet ademend in zijn bed vond. Daar deden ze ph metrie om de hoeveelheid zuur te bepalen. Dit was voldoende om aan de losec te beginnen. Het beterde even, maar helemaal lekker was Brent nog niet. Ik kon het niet meer aan en begon van alles te denken. Mijn moederhart wist me te vertellen dat er meer aan de hand was. Ik belde de kinderarts en zei dat hij onderzocht moest worden, omdat er meer met hem aan de hand was. Hij werd weer opgenomen. Ze dachten dat het de reflux was, maar ik dacht iets anders.

Ik ging voor de reflux naar de osteopaat. Zij behandelde hem voor de reflux en vond dat zijn nek nogal geblokkeerd zat. Na een paar behandelingen kaartte ik het begrip KISS-syndroom aan, maar daar wilde ze niet van horen en toen was de twijfel te groot. Ik zocht iemand anders op. Er was iemand die bij ons in het dorp woont en er veel over wist. Ik ging erheen en al gauw was het zeker dat onze Brent KISS heeft. Hij werd behandeld en inderdaad na 2 weken merkte ik verbetering. Hij lacht en geniet en dat mag wel voor een baby van bijna 5 maanden.

Bij de tweede behandeling neem ik mijn oudste zoontje mee, omdat mijn vriend vermoedt dat hij ook KISS heeft. Jelco (18 maanden) loopt op de teentjes, valt heel vaak, eet en slaapt slecht, plukt aan zijn haren. Hij werd ook te vroeg geboren met behulp van de vacuümpomp na 2 uur persen en hij had de navelstreng rond zijn nekje. Hij moest bij de geboorte in de couveuse en had apneu, waarvoor hij aan een monitor ging ter preventie van wiegendood.

Gisteren ging ik met Brent en Jelco naar Eddie Lippens toe. Een lieve vriendelijke man die weet waarover hij het heeft. Deze therapeut schreef ook een boek over KISS. Ik deed mijn verhaal over Jelco en al gauw knikte hij en zei 'We zullen eens kijken, want hij zal het wel hebben. De klachten zijn er.' Hij onderzocht en inderdaad ook onze Jelco heeft KISS.

Ik heb het er moeilijk mee. Ik wil erover praten want velen vinden dat het iets is dat overgaat. Dat kan best, maar ik zit met het gevoel dat ik het te laat wist en dat mijn kids te lang moesten afzien.

Ik hoop mijn steentje bij te dragen aan alles wat met KISS te maken heeft en het bekender te laten worden. Want het is een probleem, het moet aangepakt worden en het is niet zomaar een verzamelnaam zoals ik vaak hoor.